Friendship,love,everything.Expect time

Λυπάμαι Γκριφίν

λυπάμαι

λυπάμαι όσο δεν φαντάζεσαι.

Λυπάμαι αγάπη μου.

δεν ήξερα.

Και θα ξυπνάω κάθε μέρα Γκριφίν και θα σε αγαπάω πιο πολύ.

Κι όταν πονάς κι όταν πονάω

θα σε θυμάμαι δίπλα μου να γελάς έξω απ την πόρτα κάποιο πρωί.

Θα θυμάμαι τα μάτια σου και τις ώρες,τα λεπτά που έμεινα δίπλα σου.

Τα χρώματα στα χέρια σου τότε που δεν με άφηνες να δώ τι ζωγράφισες.

Να με θυμάσαι Γκριφίν,

Κι αν χρειαστεί θα το κάνω κι εγώ για πάντα,

αφού τα τρένα δεν θα σταματήσουν ποτέ να θυμίζουν εσένα.

185/1311624

 

 

 

 

 

 

Ανοίγω τις πόρτες,

                                                        τα παράθυρα

να μπει φως και αέρας

φεύγουμε

να πάμε που?

σήκω,θα δεις

Ακούω φωνές

                                                 δεν με νοιάζουν οι λέξεις

αφού η αλήθεια διαφέρει

κι απ τα δύο

Πρωινός ουρανός

                              Με αυτήν την ησυχία 

                                                                 αν δεν φύγουμε γρήγορα 

θα μας καταλάβουν

νομίζω κάτι έχω να κάνω το απόγευμα

έχεις,να είσαι μαζί μου

(...)

-Είσαι μόνος?

-Μόνος,ναι

-Να μείνω μαζί σου για λίγο..(?)

Μπορείς να σκέφτεσαι ότι θέλεις,

δεν θα σε ενοχλήσω

το υπόσχομαι

-Μπορείς να μείνεις

-Κι αν θέλω να μείνω για καιρό..(?)

-Μπορείς να μείνεις για όσο θέλεις..

-Είσαι εντάξει?

-Ναι,εσύ?

-Εγώ νομίζω πως δεν είσαι

-Γιατί το λες?

-Ισως μου φάνηκε

-Κι αν με γνωρίζεις πια και δεν μιλάς είναι γιατί πιστεύεις πως τρομάζω..(?)

-Είναι γιατί δεν χρειάζεται να ζεις τις ίδιες καταστάσεις δύο φορές

-Και αν..

-Τότε μπορείς να μου μιλήσεις

-Κι αν παριστάνεις πως δεν ακούς?

-Είναι γιατί μου μοιάζουν οι λέξεις σου με παραμιλητό

-Μην φοβάσαι,

κι αν είναι τα σύνορα λεπτά,

μην φοβάσαι να έρθεις..

-Κι αν δεν κοιμάσαι πια τα βράδια 

είναι γιατί..(?)

-Γιατί είναι μέρες που με ακολουθεί όπου κι αν πάω

Κι ύστερα τις νύχτες,πώς να μείνω δίπλα της χωρίς να την κοιτάζω..(?)

Κι όταν πάλι δεν έρχεται γυρίζω σε γνώριμες μέρες και τη φτιάχνω ανάμνηση

Και ξέρεις,τότε είναι οι σκέψεις που δεν μπορώ να ξεφύγω..

-Λυπάμαι..

-Μην λυπάσαι,δεν θέλω να ξεχάσω

-Θέλεις να θυμάσαι?

-Δεν θέλω να ξεχάσω..

-Πονάς?

-Ορισε τον πόνο

-κάποιος κατάλαβε τον τρόπο που κατέβαινα τις σκάλες-

με συγχωρείς που ξεχνάω να σου λέω πως σε αγαπώ..

με συγχωρείς που σε κοιτάω και στο λέω,και ίσως τότε δεν με πιστεύεις..

-κάποιος κατάλαβε-

εσύ.. τα χρώματα,

ο ήχος της θάλασσας,

εσύ,κάθε φύλλο,

ο ουρανός πως ηρεμεί..

Πώς μπορώ να ξεχάσω..

Οταν είσαι δίπλα μου,

πώς μπορώ να ξεχάσω..

Π.

Περπατάμε μαζί-εσύ πίσω μου.

Ακούω τα βήματα και κάθε λίγο σταματάω για να γυρίσω να σε κοιτάξω.

Μ'αρέσει ξέρεις ο τρόπος που ρωτάς 'τι?' γελώντας.

Φτάνουμε κάτω από το σπίτι,σε αγκαλιάζω ζεστά και σε αφήνω.

Περπατάω αργά για να με προλάβεις όπως πάντα

Νιώθω τα μάτια σου πάνω μου και ύστερα την ανάσα σου 

κάθε φορά.

-..

-Θα σε περιμένω.

Σε κοιτάζω που απομακρύνεσαι.

Αρχίζει να πέφτει ο ήλιος και κοιτάζω γύρω μου..

Μου αρέσει αυτό το μέρος,γιατι μυρίζει ουρανό..

Ερχεσαι,με πιάνεις απ το χέρι.

Εχει σκοτεινιάσει αρκετά τώρα.

Φεύγουμε μαζί,

Ακολουθώ το βήμα σου κι εσύ προσπαθείς να με μπερδέψεις.

Συνήθως τα καταφέρνεις και κάνω πως βαριέμαι γρήγορα,

σου σφίγγω το χέρι για να με κοιτάξεις..

Και μου γελάς..

Και σ'αγαπώ..

δια/απο

Σε δέσανε σε ένα άδειο σπίτι,

να φωνάζεις μόνη σου,αγάπη μου.

Σε δέσανε και φύγανε.

Κι έκαψες τα σχοινιά για να σωθείς

κι έκαψες τα χέρια σου,

τα πόδια σου.

Kι έκαψες κάθε ουρανό,

κι είπες θα πεθάνεις νωρίς.

Γέμισες εγκαύματα,αγάπη μου

κι από που να σε κρατήσω που πονάς?

Γέμισες αγκάθια

κι όποιος περπατάει μέσα σου ματώνει.

Κάνε με δέρμα σου,αγάπη μου..

κι εγώ θα φροντίζω τις πληγές σου κάθε μέρα.

Τράβα με κάτω,                                                             ( αντέχω τον πόνο

να είμαι δίπλα σου,                                                         αντέχω το βάρος )

να είμαι μέσα σου,

να διώξω κάθε κενό που πιάνει χώρο,

να ηρεμίσω τους χτύπους,

τις μέρες που φεύγουν.

Κάνε με δέρμα σου αγάπη μου..

Να είμαι χρόνος,παρουσία και κομμάτι σου.

Να με μετράς σαν μέλος σου 

-και να με βρίσκεις πάντα,

να είμαι μέρος της φθοράς και φυλακή 

κι ορίζοντες,να τρέχεις να ξεχνάς..

Κάνε με δέρμα σου,αγάπη μου..

Να σε αδειάσω

να σε γεμίσω θάλασσες

και πάλι να σε αδειάσω,

να είσαι ελεύθερη,να ζεσταίνεις όποιον θέλεις..