σαν.

Λες τι να κάνω,δεν γαμιέσαι,ξεφορτώσου

Λέω, τη ζώνη να φορέσεις,θα σε λιώσουν.

Θέκλα:Πες μου όμως εσύ,ο τόσο προικισμένος,εσύ,που πιστεύεις οτι όλα συμβαίνουν από ανάγκη και οι πράξεις μας είναι καθορισμένες.

Γκούσταβ:Μέχρι ενός σημείου καθορισμένες.

Θέκλα:Το ίδιο είναι.

Γκούσταβ:Όχι!

Θέκλα:Εσύ που με θεωρείς αθώα,πως μπόρεσες να σκεφτείς οτι  είχες το δικαίωμα να με εκδικηθείς.

...

Θέκλα:Κι όλα αυτά επειδή πλήγωσαν τον εγωισμό σου.

Γκούσταβ:Να σταματήσεις επιτέλους να πληγώνεις τον εγωισμό των άλλων.Είναι το πιο ευαίσθητο σημείο τους.

Θέκλα:Είσαι ένας αχρείος.Σε μισώ.

Γκούσταβ:Και εσύ μια αισχρή ελαφρόμυαλη!Σε μισώ!

Θέκλα:Αυτή είμαι.

Γκούσταβ:Είσαι υποχρεωμένη να γνωρίζεις κάτι από την ψυχική σου ανατομία προτού παίξεις ελεύθερα.Διαφορετικά όλα τελειώνουν με οδυρμούς.

Θέκλα:Και ποτέ δεν θα με συγχωρέσεις;

Γκούσταβ:Σ' έχω κιόλας συγχωρέσει!

(Δανειστές/του Αυγουστου Στριντμπερκ)

στους ανθρώπους συνήθως δανείζουμε.κι αν δεν ζητήσουν τίποτα,θα τους δώσουμε ωστόσο,αν το θέλουμε.κι ύστερα τίποτα.θα περιμένουμε τα δανεισμένα τελικά,που δεν θα έρθουν.Εκείνη δεν έφταιγε σε τίποτα,εκείνοι διάλεγαν,εκείνοι την αγαπούσαν και της έδιναν.(;)

είναι άσχημο όταν οι άνθρωποι χρησιμοποιούν την ειλικρίνεια τους,για να κρύβονται πίσω της

(αθώος αλλά υπεύθυνος)

Διαιρεμένος,

δάγκωσα το κομμάτι σου.

πριν το πετάξω,το μετάνιωσα και το άφησα στον καναπέ.

στον ύπνο μου σηκώθηκα και τον έκαψα.

το πρωί δεν έβρισκα τις κάλτσες μου στα σκεπάσματα.

Διαιρεμένος.

Από προτάσεις, λέξεις και αυτές γράμματα άσπρα που κολλάνε στους τοίχους.τα χέρια του γίνονται σκληρά κλαδιά γύρω τους,τον φιλάει στο στόμα.στο σκοτάδι άνθρωποι τρέχουν,αληθινοί άνθρωποι φωνάζουν το όνομα του.εκείνη δεν θα πεθάνει όταν χτυπήσει στο τσιμέντο.εκείνη θα γελάει μαζί τους και το αίμα της θα έχει έρωτα απ' τη μετάγγιση.

η εξουσία της άδειας νύχτας μιλάει όπως εσένα,κρύβεται στις στάχτες του καναπέ μου.

να σταματήσεις και να μου πεις πως φτάνει πια ή πως με σιχάθηκες καλύτερα

_αν είναι αληθινός ο άλλος δεν γίνεται να μην τον αγαπήσεις με τον τρόπο σου

_το τραγούδι μου θυμίζει εμένα ρε φίλε και λυπάμαι τον εαυτό μου.

_γάμα το στην τελική και όταν θέλω να πω συγνώμη θα το πω να το εννοώ και θα κάνω τα πάντα,γιατί έτσι.

_που κανείς δεν καταλαβαίνει αυτό που κοιμάται ενώ εσύ το περιμένεις κι ετοιμάζεσαι κι έχεις σταματήσει καιρό να του λες παραμύθια.

_δεν θέλω να το εξηγήσω,γιατί απλώς συμβαίνει.εκείνα που είπαν τα κατάλαβα,τα ένιωσα αλλά για μένα είναι κάτι άλλο.

_θυμώνω,το διώχνω και κρύβομαι.και μετά λέω..

_δεν θέλω,γιατί δεν έχει νόημα.

ασφάλεια.

χτες σκεφτόμουν ανθρώπους να γίνονται χαρτοπετσέτες για να μην σε σκέφτομαι.

δεν σε έφτιαξα τίποτα μέσα μου,συνθήκη του τίποτα μας.όταν είμαστε μαζί είναι καλύτερα ωστόσο.

πρόβλημα

πέσε. κάτσε.
          μαύρο,κενό,ουρλιαχτό.
τώρα. κύμα,μπλε στυλό.
          κίτρινο.
αλήθεια. το α το ψαράκι.
γραμμή. καλώδια,πουλιά,ουρανός.
             χάσμα,διαύγεια.
λεωφορείο. δρόμος,κούραση.
                   μουσική,πρόσωπα,μυρωδιές.
πέτρα. γκρι.
           μοναξιά.
πράσινο. βρεγμένο γρασίδι.
               αφέλεια.
σπασμένος. γυαλιά,κλαδί.
                    πονάω,λυπάμαι.
απορία. κόκκινο με λίγο καφέ,μαύρα μαλλιά.
             αγάπη,χαμόγελο.
τρέχω. ποδήλατο,ο σφυγμός της καρδιάς.
            αυτοκίνητα,Κώστας.
συρτάρι. ξύλο,γράμμα.
              γράμμα ξεχασμένο,μυστικό.
κάλτσες. αγάπη,ζέστη,πάπλωμα.
               βρώμικες,ζεστές.
αντίθετα. μικρή επιληπτική κρίση,γρήγορο πλάνο.
                μαύρο,φόβος.
μαθηματικά. φρέσκο,σκέφτομαι.
                     σωστό,σίγουρο.
πάτωμα. ξύλο,μάρμαρο,κρύο,ζεστό.
               τρύπα,ξύλινο.
μορφίνη. καυτό,αίμα,σκοτάδι.
               πόνο,ανάγκη.
κουμπί. άσπρο συρτάρι,παλτό.
             τέσσερις τρύπες,πολύχρωμο.
αναπνοή. ζέστη,έρωτας.επιθυμία.
               πνίγομαι,κρύο.

9 Μαρτίου?

Υποσχέθηκα και δεν κλαίω πια για σένα      

 «εκστατική μόνη 

μεθυσμένη με θλίψης 

χαμόγελο σ'αγαπώ» 

                                            από σένα που λατρεύω.

                                  δεν κράτησα πολλά.

                                                      η αγάπη μου με μια σταγόνα φόβου μου για σένα

                                                      είναι τα πάντα μέσα μου και έξω,

                                                      δίχως την παραμικρή υποψία φόβου έλλειψης σου.

δύο λέξεις είναι.απλά να έχω τη φωνή σου να τις λέει..

μάλλον φταίει που οτι κοντινότερο ένιωσα σ' αυτό ήταν 

αφηρημένη αίσθηση.γι' αυτό σου λέω..

δεν υπάρχει τίποτα,αφού υπάρχουν τόσα.

στο πάθος του άλλου δεν μετράς ποτέ αυτά που δεν ξέρεις.

(πόσο άσχημο να μην ξέρεις..)

να με μάθουμε,τώρα που άλλαξα..

να δούμε τι έγινα..

μην φοβάσαι εσύ.η αγάπη δεν σπάει

αν πέσει κάτω.. 

φταίω ΕΓΩ.δεν το λέω έτσι,το λέω γιατί έτσι νιώθω.

αλλά δεν θέλω να ζητήσω συγγνώμη.

θα πω λυπάμαι..

περίεργο,να μην μπορώ να κρατήσω σχεδόν καμία απ τις υποσχέσεις που δίνω στον εαυτό μου

...

και κάθε φορά να λέωδεν πειράζει,

αφου μοιάζει έτσι.

(08.04.11)

http://www.youtube.com/watch?v=vaRrAKzLLUg&feature=related

θα λέω ψέματα πως δεν θα ξαναφύγω..


λυπάμαι,

μα δεν με ακούει τίποτα

μέσα μου.τίποτα,κι αφού φταίω εγώ

μην κλαίς καρδιά μου..

Ξέρω τα κύματα μια μέρα αυτά τα βράχια
θα τα διαλύσουν, θα τα κάνουν όλα σκόνη..