υπέρ/βολικά

με στεναχώρησε το τραγούδι
κι όσα γίνονται 
κι όσα δε γίνονται
(φταίει ο καπιταλισμός,
αλλά αυτό δεν ανακουφίζει)

εκείνη τα έλεγε πριν τα ζήσει
κι εγώ διαφωνούσα μέχρι τέλους
εκείνη επιβεβαιώθηκε
κι εγώ τα έζησα

με στεναχώρησαν τα μάτια σου
και το πιο ζεστό σου γέλιο

όσοι ανησυχούν,
να μην ανησυχούν,
θα σβήσει και το γέλιο
και τα μάτια σου
με τη βοήθεια τους

μας τάισαν την κούραση και την αποδοχή

όσοι δε ξύπνησαν να πάνε στην τραπεζαρία στην ώρα τους

"τρώνε βρώμικο ψωμί"

οι γεναιοδωροι οι καπνιστες

τρεχουμε και φευγουμε
οσο πιο μακρια τοσο πιο ηδονικα

να προσεχεις που βαζεις τα χέρια σου να κοιμηθουν,
μη ξυπνησουν στο πατωμα
να προσεχεις που βαζεις τη θλιψη σου να κοιμηθει,
και να της δεσεις τα ποδια στο καροτσι
να προσεχεις που βαζεις τα μάτια σου να κοιμηθουν,
γιατι μια σύριγγα νερο δε διωχνει την πικρα

μια συριγγα νερο δε διώχνει την πικρα
λυπάμαι

takotsubo cardiomyopathy

τώρα που χάσαμε δέκα χρόνια απ τη ζωή μας

τώρα που αρνηθήκαμε τη ζωή στα χρόνια μας

τώρα που χάσαμε.

οι αρτηρίες των ερωτευμένων φράζουν από κομμάτια προδοσίας

πιο πηχτά από αίμα, κυλιούνται σ' αυτό απελπισμένα.

οι αρτηρίες των ερωτευμένων φράζουν,

κι αυτό δεν είναι ρομαντικό ποίημα

είναι ρωγμή στα μάτια μας όπως τα κρύα πλακάκια.

είμαστε σπίτια γκρεμισμένα με πεσμένη σκάλα,

μετά από σεισμό,

δεν είμαστε πια κατοικήσιμοι ούτε για τις ίδιες μας τις φλέβες

σημανθήκαμε με κόκκινο.

αναντίστοιχα

( αυτοί πεθαίνουν στεγνοί στο κρεβάτι τους

αυτοί απλά πεθαίνουν

αντί να βασανιστούν μέχρι θανάτου

πεθαίνουν στεγνοί στο κρεβάτι τους )

οι θολές περιοχές γεμίζουν

με καπνό 

όπως τους πόνους 

κάτω απ τα μάτια μου.

.

διαλυτικά

θα

να

φ

θα σκάψω μια τρύπα στο χώμα με τα χέρια
θα ανοίξω μια τρύπα στο δέρμα με τα ανάστροφα

πράσινα φύλλα δροσερά
πάνω από φριχτές 
μαύρες διακλαδώσεις 
πράσινα φύλλα δροσερά
καλύπτουν.

δεν ήθελα να γίνω
αλλά ήμουν.
τεμαχισμένοι
πρώτοι πληθυντικοί
πάνω σε
πράσινα φύλλα δροσερά
κι η λέξη μου αρχίζει από φ
κι η φαντασίωση της 
είναι ξεφλούδισμα
από μέσα προς τα
έξω

λερώνω το κόκκινο
με ώρες βρεγμένες- μη με αγγίζεις γαμώτο
με τη μούχλα στο φαί 
με τη νικοτίνη στο νερό  
με τα άβολα βλέμματα στις ανοιχτές καρδιές
λερώνομαι
και δεν ξύνω το δέρμα μου ποτέ,
λερώνομαι ξεχνάω 
και κοιμάμαι.


πράσινα φύλλα 
δροσερά
τελείωσε.
η άνοιξη

τα δάκρυα μου ξέπεσαν στα χέρια
τα χέρια μου έπεσαν/

το αλμυρό νερό,

το υφάλμυρο τώρα/