μετά καιρό

(απλά

θα ανοίγεις την πόρτα,

κι εγώ απλά θα σε κοιτάω,

ύστερα απλά θα απομακρύνεσαι,

κι απλά θα γυρίζω απ' την άλλη.

απλά θα μου λείπεις.)

το κένο είναι από κείνα που                                     
θέλουν θορυβώδεις παρορμήσεις,                           
τέρατα που ξεφεύγουν και                               
ισορροπίες για παιχνίδια αντοχής.     
                                                         ψέματα.
                                                         ψέματα που λέει το στόμα,
                                                         χωρίς συναίνεση.
                                                         ποιά είναι η αλήθεια μου
                                                         για σένα τελικα;
                                                         σου ζητάω να μου πεις.
                                                         όπως,δεν έγραφα για σένα
                                                         όπως,δεν το σκέφτηκα και
                                                         διάλεξα λάθος.όπως,
                                                         φοβάμαι μη γίνω από αυτούς τους ανθρώπους
                                                         που δεν καταλαβαίνουν τα σημάδια,μόνο
                                                         καιρό αργότερα μετανιώνουν κι ύστερα συνηθίζουν.
                                                         συνηθίζουν να μετανιώνουν και δεν τους πειράζει.
                                                         μη μπερδεύεσαι,για σένα.
διαστολή,συστολή,δύναμη,
θορυβώδεις παρορμήσεις.
                                                        κάποτε,κάποτε ή καπως αλλιώς 
                                                        πολλά θα ήταν διαφορετικά
                                                        ή δεν θα ήταν έτσι.δεν θα σκεφτόμουν
                                                        απλά θα έγραφα.θα ένιωθα κι απλά θα γινόταν.
                                                        θα ήταν φτιαγμένο από και προς.
                                                        για και μόνο.ένα.
παιχνίδια.
κατεστραμένες φωνές και λόγια 
που δεν έχουν τίποτα να χάσουν.
αντοχές που αντέχουν και γέλια
που φοβίζουν.

                           ξέρεις τι,σε μια πιθανή αντιστοιχία,θα ήταν σχεδόν έτσι,

                           θα αγαπούσα και θα γίνονταν χρώματα,

                           όπως αγαπώ και γίνονται χρώματα

                           θα ήταν το όριο-θα ήταν τα αναγκαία.

                           δεν θα νοιαζόταν-δεν θα παραδεχόταν.

                           θα ταίριαζε-θα σχηματιζόταν.

                           θα προχωρούσε-θα άλλαζε.

                           θα αρκούσε-θα χρειαζόταν.

                                     

(ξέρεις δεν.

πάλι δεν μπορώ να σου πω.

να απευθύνομαι 

και να ευθύνομαι.

                       απλά.)                          

εισιτήρια λεωφορίου σε β' ενικό.

με μια λέξη θα σου έλεγα δεν.όπως 
δεν θυμάμαι ή
δεν θέλω.όπως 
δεν πρόλαβα.
        σ' εκείνο το είδος του φόβου που δεν έψαχνα,
        που δεν συνάντησα,ίσως σε βρήκα κι
        ίσως σ' έχασα.
δεν.δεν εμείς.
δεν εγώ.      
δεν χρειάστηκε.δεν έφτασε.οι ώρες μετριούνται σε στάθμη θορύβου·
φώναζαν,σιωπούσαν,περίμεναν,ψυθύριζαν και κάποιος καταλάβαινε,
πρωί,μεσημέρι,απόγευμα,βράδυ ή νύχτα.

 
 




(σ' εκείνο το είδος ζωής και χρωμάτων 
που έμαθα,ίσως σε βρήκα κι  
ίσως μπορέσω.

δυνητικά.

μία νύχτα-
ηρεμία και στιγμιαία λάμψη,να σκοτεινιάσουν μέσα όλα,
ζωές,απωθημένα,αρθρώσεις,σχήματα-μαύρο.
να πάψουν όλα,να μη φτάσει αίμα.
συνείδηση σε καίει και ξυπνάς,
παλινδρόμηση.
αναπνοή,νόηση,
συναίσθηση έλξης,σε ακολουθία.
υπάρχουν σημάδια αναγνώρισης-χτες συναινούσα σε πόνο γνωριμίας
αγχώδης πρόληψη κι επιθυμία που μουδιάζει τα γύρω.

μία νύχτα μετά-
τα χέρια μου παίρνουν μορφή.
πάλι χρειάζομαι λέξεις.
υπάρχουν άνθρωποι που σε κάνουν να γελάς,
κι άλλοι που φέρνουν ασφάλεια,
υπάρχουν εκείνοι που συνδέονται,σε συνδέουν στη ζωή
ή σε ελευθερώνουν.
άνθρωποι που έρχονται και τους αγαπάς αβίαστα.
άλλοι πάλι που σε γεμίζουν χρώματα και φως.
κάποιους που ζητάς,κάποιους που χαζεύεις.
μα υπάρχουν κι εκείνοι που
επιδρούν σαν εισπνοή αιθέρα στο σώμα,
στα υπόλοιπα κάψιμο και ζωτική σημασία.
εκείνοι που σε διχάζουν και νεκρώνουν,
εκείνοι που σε κάνουν να μιλάς για θάνατο.

μία επόμενη νύχτα-
πάλι δεν θα πω τη λέξη,
σ' ολόκληρη πτώση δεν βγήκε,
στη σύγκρουση, μου ξεφύγαν συνειρμοί.
διπλή υπόσταση,διπλοί μου ρόλοι,
κοινή απόσταση.
κοινά κενά και διακοπή μου.
σε απορροφώ και πνίγομαι.
σε απορροφώ και θυμήσεις επανέρχονται,
μνήμες το βάρος
σε απλή επίγνωση.

Nut

( κι αν δέχομαι τα όρια,

ίσως δεν είναι μη συνοχή σκέψεων_ή λυμένες στιγμές,

μα παραπάνω περιθώρια στην αναβίωση_ή αιτία πρόσβασης

και δρόμος_ή αρχικές συνθήκες και στιγμές μας. )

μάτια.
τρόπος κι αυτό που φέρνεις μαζί σου,
αυτό που πουλάς ή αυτό που είσαι τελικά,
ερωτεύομαι πάντα;
μέτρα να δεις.
μάτια σαν τα δικά σου,κι αυτό το βλέμμα.
συστροφή σαν τη δικιά μου και
ανάμεσα_διαφέρει.
                 




να μάζευα το φως,
να μάζευα σκοτάδια
να σε άγγιζα έτσι,
με απόσταγμα σφιγμών.

με κάποιους δεν μπορώ και με σένα μπορώ.

αυτό που ήταν πάντα.
που έραβε το γύρω του και εξαφανιζόταν-αυτό,έσκισε τις κλωστές και βγήκε πάλι.

θ έλ ω

αυτός ο φόβος μην αρχίσει να παίζει μουσική,
με κολλάει στον τοίχο.το μεταξύ διάστημα,
το πριν-σκοτάδι μου κόβει τον αέρα.


τη διαστροφή τη γεννάει το μυαλό
και την υπομένει το σώμα,
αυτή η ερεθιστική λάμψη.
πάντα σβήνω αυτά που γράφω,
γιατί αν άντεχες τα ξυράφια που έχω μέσα μου
θα ένιωθες τις πληγές πάνω σου
και θα αρρώσταινες από έρωτα.


κοίτα.με έκαναν να σιχαθώ τις λέξεις,
κι εγώ τους έκανα να σιχαθούνε τόσα.
στιγματίσαμε και φύγαμε ρε.
όπως και να χει,

MrBrassMonkey ίσως#2

λιγάκι αγάπη να χα

να μου κανες και τράκα

να σου σκαγα γεμάτο το χαμόγελο ρε συ

  

                          http://soundcloud.com/mrbrassmonkey/mr-brass-monkey-trenty

(θα,ίσως και ποτέ δεν ξέρεις.

ίσως,αν βγείς απ τον εαυτό σου,

απλά μη λες λέξεις που με σημαδεύουν.

κι εγώ,εγώ μεγαλώνω και μικραίνω,

ο σφιγμός μου θα με προδώσει σε σένα,

κι εσύ θα μ' αγαπάς λίγο,

μόνο για να μην σκέφτομαι..

ακούμε τα φώτα κι ύστερα)