5 Φεβ 2018

επι/θυμία

όταν σου λέω 

έχω μια θλίψη

να παίρνεις τα χέρια μου
στα χέρια σου
να με χαϊδεύεις εδώ
να με σφίγγεις δροσερά εκεί
για να
ανακουφιστεί 
η εθιστική κατάχρηση
τους

24 Ιαν 2018

στα/χτες & στη φωτιά που καίει μέσα μας

στο ξύλινο πάτωμα - που χορεύουμε μεθυσμένοι
                        με θέρμη στα χείλη
                        με αγάπη τρυφερή
στην αυλή 
και στο χώμα - που μας λασπώνει 
                        ή μας προσφέρει φιλόξενα
                        τη μυρωδιά μιας άλλης ζωής

στο δρόμο - που μας ενώνει μαζί
                        με μάτια δάκρυα
                        με μάτια οργή

στα μάρμαρα 
των δικαστηρίων - που μας παγώνουν 
                        στα πόδια, στην αναμονή
                        και στην ψυχή

στο δρόμο - που μας ενώνει ξανά
                        με όλη την ένταση
                        πάντα και κάθε φορά
                        για όλους όσους αγωνίζονται

θα φωνάζουμε πως
η φωτιά δε μας καίει
η φωτιά καίει μέσα μας

3 Δεκ 2017

Π

τώρα με εκείνους
να διεκδικούν τα μάτια μου
τις στρατευμένες λέξεις 
και το άγχος μου

ξεχνάω τι θα έλεγες
δεν εντοπίζω επίδραση
σκουπίζω τα μάτια μου
ξεχωρίζω τις λέξεις
και σφίγγω το άγχος μου
σε αμφίβολες απολαύσεις

11 Νοε 2017

(χ)άδεια

η θηλυκότητα μας σε παγοκύστες
τα λόγια μια θλίψη στο λαιμό μας
εμείς στην αναμονή
και όλο διψάμε
για γάλα

τα τσιγάρα ξυπνάνε
τους πόνους δεξιά
και τα συνδυάζω με καφέ
διατηρώ την μόνη απόλαυση
που διατηρήθηκε
πιστή στη συνήθεια
επιμένω
στη συντήρηση 
των πόνων

η θηλυκότητα μας σε παγοκύστες
στον πάγο οι ορμές μας
εμείς στην προσμονή
κι όλο διψάμε
για χάδια

30 Οκτ 2017

ούτε

πάλι δεν έγραψα κάτι
ούτε για τη σιωπή
ούτε για τον χρόνο
που διαμοιράζεται μέσα μου

ούτε
για τα δροσερά μας δάκρυα
έστω

13 Σεπ 2017

προσποίηση

ξαπλωμένοι ή μετέωροι
στο κρεβάτι μας

ψάχνω τα μάτια σου 
στο απόλυτο σκοτάδι
να καταλάβω αν γελάς
ή αν κλαις

και σου ζητάω να καπνίζουμε στο μπαλκόνι
να κοιμόμαστε τα μεσημέρια
επιμένω στο τώρα
να λέω τι ωραία που περνάμε

κι όταν μου λες
καίγονται τα χέρια μας
πως κάπως πρέπει να σωθούμε

σε διώχνω από πάνω μου
αφού δεν είμαστε συνένοχοι

3 Σεπ 2017

σαντευ

αυτή η κυριακή μας κάρφωσε τα χέρια
τις ενταφιασμένες επιθυμίες
όσο λιώνουν τα σπίτια κι οι πλατείες
ενός καιρού σιωπή οι άνθρωποι



όσες πόρτες κι αν κλείσω 
ο κόσμος εισχωρεί εκ των έσω