11 Νοε 2017

(χ)άδεια

η θηλυκότητα μας σε παγοκύστες
τα λόγια μια θλίψη στο λαιμό μας
εμείς στην αναμονή
και όλο διψάμε
για γάλα

τα τσιγάρα ξυπνάνε
τους πόνους δεξιά
και τα συνδυάζω με καφέ
διατηρώ την μόνη απόλαυση
που διατηρήθηκε
πιστή στη συνήθεια
επιμένω
στη συντήρηση 
των πόνων

η θηλυκότητα μας σε παγοκύστες
στον πάγο οι ορμές μας
εμείς στην προσμονή
κι όλο διψάμε
για χάδια

30 Οκτ 2017

ούτε

πάλι δεν έγραψα κάτι
ούτε για τη σιωπή
ούτε για τον χρόνο
που διαμοιράζεται μέσα μου

ούτε
για τα δροσερά μας δάκρυα
έστω

13 Σεπ 2017

προσποίηση

ξαπλωμένοι ή μετέωροι
στο κρεβάτι μας

ψάχνω τα μάτια σου 
στο απόλυτο σκοτάδι
να καταλάβω αν γελάς
ή αν κλαις

και σου ζητάω να καπνίζουμε στο μπαλκόνι
να κοιμόμαστε τα μεσημέρια
επιμένω στο τώρα
να λέω τι ωραία που περνάμε

κι όταν μου λες
καίγονται τα χέρια μας
πως κάπως πρέπει να σωθούμε

σε διώχνω από πάνω μου
αφού δεν είμαστε συνένοχοι

3 Σεπ 2017

σαντευ

αυτή η κυριακή μας κάρφωσε τα χέρια
τις ενταφιασμένες επιθυμίες
όσο λιώνουν τα σπίτια κι οι πλατείες
ενός καιρού σιωπή οι άνθρωποι



όσες πόρτες κι αν κλείσω 
ο κόσμος εισχωρεί εκ των έσω

30 Αυγ 2017

something_about

είπαμε να βρεθούμε
να νιώσουμε την απλή ηδονή
που προσφέρει το δέρμα 
στο δέρμα



28 Ιουν 2017

το καλοκαίρι στην πόλη




















όταν πέφτει ο ήλιος
γίνεται σχεδόν δελεαστικό

15 Ιουν 2017

υποφερτά & ανώφελα (?)

με ψύχραιμο βλέμμα
στη ματαιότητα

με ζωηρά μάτια
στις παρορμήσεις

πέφτουμε με θάρρος 
και πολεμάμε για-
αργή πόλη για όλους
κι οι δρόμοι για όσους

πότε ανούσια
πότε εκστατικά 
πότε αναλωμένα
πότε προκλητικά
μου φαίνονται όλα αυτά
που ζούμε

για νέες ιστορίες
σε νέες περιπέτειες