takotsubo cardiomyopathy

τώρα που χάσαμε δέκα χρόνια απ τη ζωή μας

τώρα που αρνηθήκαμε τη ζωή στα χρόνια μας

τώρα που χάσαμε.

οι αρτηρίες των ερωτευμένων φράζουν από κομμάτια προδοσίας

πιο πηχτά από αίμα, κυλιούνται σ' αυτό απελπισμένα.

οι αρτηρίες των ερωτευμένων φράζουν,

κι αυτό δεν είναι ρομαντικό ποίημα

είναι ρωγμή στα μάτια μας όπως τα κρύα πλακάκια.

είμαστε σπίτια γκρεμισμένα με πεσμένη σκάλα,

μετά από σεισμό,

δεν είμαστε πια κατοικήσιμοι ούτε για τις ίδιες μας τις φλέβες

σημανθήκαμε με κόκκινο.

αναντίστοιχα

( αυτοί πεθαίνουν στεγνοί στο κρεβάτι τους

αυτοί απλά πεθαίνουν

αντί να βασανιστούν μέχρι θανάτου

πεθαίνουν στεγνοί στο κρεβάτι τους )

οι θολές περιοχές γεμίζουν

με καπνό 

όπως τους πόνους 

κάτω απ τα μάτια μου.

.

διαλυτικά

θα

να

φ

θα σκάψω μια τρύπα στο χώμα με τα χέρια
θα ανοίξω μια τρύπα στο δέρμα με τα ανάστροφα

πράσινα φύλλα δροσερά
πάνω από φριχτές 
μαύρες διακλαδώσεις 
πράσινα φύλλα δροσερά
καλύπτουν.

δεν ήθελα να γίνω
αλλά ήμουν.
τεμαχισμένοι
πρώτοι πληθυντικοί
πάνω σε
πράσινα φύλλα δροσερά
κι η λέξη μου αρχίζει από φ
κι η φαντασίωση της 
είναι ξεφλούδισμα
από μέσα προς τα
έξω

λερώνω το κόκκινο
με ώρες βρεγμένες- μη με αγγίζεις γαμώτο
με τη μούχλα στο φαί 
με τη νικοτίνη στο νερό  
με τα άβολα βλέμματα στις ανοιχτές καρδιές
λερώνομαι
και δεν ξύνω το δέρμα μου ποτέ,
λερώνομαι ξεχνάω 
και κοιμάμαι.


πράσινα φύλλα 
δροσερά
τελείωσε.
η άνοιξη

τα δάκρυα μου ξέπεσαν στα χέρια
τα χέρια μου έπεσαν/

το αλμυρό νερό,

το υφάλμυρο τώρα/

αν δεν σας είχα ανάγκη θα μπορούσα να σας αγαπάω απερίσπαστα

ένα δύο τρία
ένα δύο τρία
ένα
δεν μπορώ να καταλάβω πώς γίνεται
να μην μπορείς να καταλάβεις/
να βάφονται κόκκινα τα μάτια μου
απ το ναι/
να κουνάς το κεφάλι σου
με αμφιβολία
ένα δύο τρία
ένα δύο τρία
τρία
το υπόλοιπο σας επαρκεί
για να πραγματοποιήσετε
αυτή την κλήση,
απομακρύνεται το καλώδιο
από το στόμα σας
και θα σας μιλήσει ο θεός
ένα δύο τρία
τρία
ένα δύο τρία
ένα
ένα
τρία
δε ρώτησα πώς
ξετρυπώνονται οι πόνοι
και πώς απομυθοποιούνται
μόνο οι άνθρωποι είναι ικανοί
το πιστεύουν
όσοι πιστεύω
ένα δύο τρία
ένα δύο τρία
ένα

ραίυμα

//δε ξέρω τι 
μου στύβει το μυαλό 
και αν τελικά πίνει τον χυμό από τον λιωμένο μου εγκέφαλο.

δεν ξέρω το μικρό όνομα εκείνου που με δένει σφιχτά
μόνο το μεγάλο
και ο εχθρός μου ψιθύρισε οτι
αυτό το μικρό όνομα είναι ο εχθρός 
που πρέπει
να κυνηγάω με λύσσα.
με λύσσα μέρα νύχτα
ο εχθρός μου ψιθύρισε οτι
δεν καταλαβαίνει γιατί 
αφήνω ένα μικρό όνομα
να με δένει σφιχτά,
ο εχθρός μου ψιθύρισε οτι
είναι καιρός να αναλάβω την ευθύνη μου,
και με πίεσε στο λαιμό.

//οπότε η προσπάθεια γίνεται
( η προσπάθεια γίνεται
και χωρίζει τον αέρα)
όχι ανεξάρτητα
η προσπάθεια δε γίνεται ανεξάρτητα
και χρειάζεται ρεύμα