Όταν ήμουν νέα χόρευα ζίγκα.

Έδιωξα αυτές τις ενοχλητικές γυναίκες απ' το σαλόνι μου. Διάολε,πότε θα μάθουν οτι δεν είναι ευγενικό να ξυπνάς μια γριά γυναίκα, μες στα άγρια χαράματα για να της πουλήσεις αυτές τις ανοησίες; Μεταξύ μας, ακόμη κι αν αυτές οι παλιοφυλλάδες έγραφαν κάτι ενδιαφέρον, όπως τον καιρό του Προύγκιστερ, τι δουλειά είχαν αυτές οι αναθεματισμένες στην κάμαρα μου; Σαν πώς αντέχουν τα μάτια μου να διαβάζουν;

Κάθησα στην μπλε πολυθρόνα μου. Η κυρία Στάιγκερ είχε αφήσει ένα βάζο γλυκό στο τραπεζάκι,το ίδιο πρωί. Η κυρία Στάιγκερ, μπλέκεται στα πόδια μου συνεχώς. Είναι ένας μεγάλος μπελάς. Μπαινοβγαίνει εδώ μέσα για να λερώνει με τα βρωμοπάπουτσα της. Κι όλο θέλει να μου αλλάζει τα βρακιά λες κι είμαι μωρό. Ο γλυκός μου Πιτ, κατουράει στα πλυμένα της σεντόνια, αλλά αυτή κάνει την ήρεμη, σα να μη τη νοιάζει. Ποιός ξέρει τι κατάρες ρίχνει στον κακόμοιρο τον Πιτ πίσω απ' τη πλάτη μου!

μ

πονάω εδώ κι εδώ.   άγγιξε με εδώ.   κι εκεί.
πες μου,ή εντάξει, μην πείς τίποτα                                    

*mary robinson

μόνο έλα.










πες μου
άκου με
δες.

αφελείς και μαγεμένοι,   έχω εσένα και ζητάω εσένα μόνο.   αφελείς και μαγεμένοι,   

                                        αφελείς κι αγαπημένοι,   ας μη θυμόμαστε τίποτα πια,

                                                                            κι ας μείνουμε μαζί   έτσι.

 

29 Μαίου 2011-στα πρόχειρα

*ήταν και είναι για σένα που ποτέ δεν καταλαβαίνεις(:

μου είπες πως αυτό θα είναι η καταστροφή μου..
αλλά εγώ δεν θα καταστραφώ ποτέ αφού έχω εσένα ρε!
Οταν περπατάς δίπλα μου,είμαι ο εαυτός μου,τέλος.
Δηλαδή τι να λέμε..!σ'αγαπώ από δω μέχρι τον ουρανό
και πάλι πίσω..!

σκέφτομαι και λυπάμαι.

λυπάμαι
λυπάμαι
σκέφτομαι και
λυπάμαι.

πότε θα σωθούμε
και
πότε θα σωθώ;

λυπάμαι λυπάμαι λυπάμαι
και φοβάμαι.
θα το γράψω μια μόνο φορα
γιατί λυπάμαι να το βλέπω.

θα θελα,
τόσα πολλά.
και τόσο λίγα.
θα ήθελα
μια θάλασσα
ζεστό νερό,
κι όλες
τις σκέψεις μου
στον πάτο.
θα ήθελα εσένα στην άλλη
μεριά της θάλασσας μου.
θα ήθελα εσένα για θάλασσα μου,
ίσως.

σκέφτομαι σκέφτομαι
σκέφτομαι
και λυπάμαι.

αλλά
ξέρω,
αλήθεια το ξέρω,
πως
οι αλήθειες μας
αγαπιούνται.
και όλα
ανακουφίζονται.

να μη μετανιώσουν ποτέ.

για εκείνη,στεναχωριέμαι.

όταν πέθαινα από έρωτα,                                           υπέροχος κόσμος,καρδιά μου,
το αίμα μου θα έκαιγε το δέρμα μου,                           σε θυμάμαι να καίγεσαι,
θα έκαιγε την καρδιά μου,                                          σε θυμάμαι να μην αντέχεις έτσι,
τα μάτια μου.                                                            είδα έναν άνθρωπο να καίγεται
πεθαίνοντας,θυμάμαι,                                                από μέσα,
να μη θυμάμαι τίποτα.                                               κι άλλους να λεν πως δεν αντέχουν.
όταν πέθαινα από έρωτα,                                          είδα εσένα,
δεν είχες μάτια,δεν ζούσες                                         είδα εμένα,
δίπλα μου.                                                               και δεν κατάλαβα πότε,
θα σε έσπρωχνα κάτω                                              είδα χιλιάδες καμένους
με τα πόδια μου,                                                      να τρέχουν στους δρόμους.
σε θάλασσες από μαύρο,
να δεις,
θα σου έδειχνα αυτό το τραγούδι,
και δε θα μιλούσα ποτέ,
δε θα σκεφτόμουν ποτέ,
καμένα όλα,σε καμένο σώμα.

όλα είναι άδικα,

κι άδικα μου ζητάς.

εκείνοι που πονέσαν πιο πολύ,

ας κάνουν ό,τι θέλουν πια

-τους δίνω τα δικαιώματα όλα,

κι εκείνοι που θυμήθηκαν καμιά φορά,

ας μη μιλήσουν ποτέ ξανά

για αδικίες.

 

αυτά που θα σου έλεγα αν ήσουν εδώ,ίσως.

της έλεγα άντε να σε μάθει πάλι κάποιος απ' την αρχή/

κι εκείνη που μ' αγαπούσε στ' αλήθεια έλεγε θα θελα να πέθαινες

το μόνο που είχα να σου δώσω ήταν αλήθεια.
πάλι τα ίδια θα πω και σταματάω.
-
το μόνο που έχουμε να δώσουμε είναι η αλήθεια μας
και αν δεν είχα κανένα να καταλάβει
θα ήταν άσχημα.  αν δε (σου) μίλαγα θα ήταν άσχημα.
είναι εκείνοι
που όταν κρατάνε μέσα τους,
εκείνα μεγαλώνουν
και πνίγουν.
κι έτσι μου χεις σώσει τη ζωή
χιλιάδες φορές.
-
το μόνο που έχουμε να δείξουμε είναι το ψέμα μας.
τα.τα ψέματα μας.
κι όλο γελάω μαζί μου,που νομίζω.
τα ψέματα δε φτιάχνουν αλήθειες,
εγώ θα το μάθω καλά.
γελάω και με σένα που κρύβεσαι τόσο καλά
και προδίδεσαι τόσο όμορφα.



σ' ό,τι μου πείς έχεις δίκιο/σ' ό,τι ζητήσεις έχεις δίκιο/ό,τι πω είναι ψέματα/δε θέλω να μ' αγαπάς έτσι/έτσι κι αλλιώς/θέλω να μ' αγαπάς/έτσι και αλλιώς/να σ' αγαπάω/με αλήθεια.

κατακάθια

η αγάπη μου μετριέται στα τσιγάρα που πετάξαμε πριν μπούμε στο λεωφορείο.

_με κούρασαν αυτά που γράφουν,
και δε πιστεύω κανέναν τους.
να ξέρεις.